Charakterystyka rasy kotów perskich

Charakterystyka rasy kotów perskich - Artykuł ten ukazał się w Miesięczniku KOCIE SPRAWY nr 102 wydany w kwietniu 2011.

 

Koty Perskie to prawdziwa arystokracja wśród kocich ras, spokojne niezwykle uczuciowe inteligentne czy zasługują na zapomnienie.

Niegdyś najbardziej popularna rasa dziś zapominana. Wokół Persów krążą mity o słabym przystosowaniu do życia czy to jest prawdą, poprzez wieloletni program hodowlany dzisiejszy typ Persa uległ istotnym zmianom od czasów, kiedy pojawiły się pierwszy raz na wystawie.

 



Historia powstania rasy

Niektórzy badacze umieszczają początek rasy w epoce wypraw krzyżowych i zgodnie uznają ją za jedną z najstarszych kocich ras. Za jego ojczyznę uważa się tereny Turcji , Persji i Angory.

 

Pierwsze zapiski o kotach z dłuższym włosem pochodzą z XVI wieku. Jako pierwszy sprowadził je do Italii włoski podróżnik Pietro Della Vale około 1521 roku. Kilkadziesiąt lat później za sprawą naukowca i podróżnika Nicholasa Claude Fabri de Peirese koty przybyły do Francji.

Nazywano je różnie kotami angorskimi chińskimi,rosyjskimi lub francuskimi.

Do Anglii przywieziono je z Francji zaczęły pokazywać się na dworach stając się symbolem prestiżu, elegancji. Ówczesne koty przypominały dzisiejsze koty syberyjskie miały obfitą kryzę portki puszysty ogon,głowa była okrągła o nieco spłaszczonym pyszczku, okrągłymi oczami, noski były proste.

Włos był bardziej sztywny kruszy ówczesne koty prawdopodobnie potrafiły same zadbać o swą pielęgnacje.

Pierwsza profesjonalna wystawa kotów rasowych odbyła się 13 lipca 1871 roku w Cristal Palace w Londynie Zorganizował ją Harrison Weir . Pokazano na niej głównie koty długowłose oraz Brytyjskie.

W Ameryce podobna wystawa odbyła się w 1895 roku w Masison Square Garden w Nowym Jorku

Pierwszy klub kotów Perskich powstał w Anglii w 1900 roku.

Koty te stawały się coraz bardziej popularne piękne długie futro okrągła głowa spłaszczony pyszczki wielkie okrągłe lśniące oczy przyciągały coraz więcej zwolenników tej wspaniałej rasy.

 

Następował bardzo szybki rozwój rasy. Powstawało coraz więcej klubów zrzeszających miłośników kotów perskich, którzy poprzez świadomą hodowlę polegająca na odpowiednim doborze par osiągnęli ideał kota perskiego.

 

Fotograficzne dane pokazują znaczną różnicę w wyglądzie kotów od 1960 roku aż do, 1980 mimo iż standard rasy praktycznie nie zmienił się, aby ograniczyć ekstremalny wygląd w 2007 wzorzec został zmieniony w celu odzwierciedlenia płaskiej twarzy, obecnie czoło nos i podbródek powinny być w jednej linii pionowej.

Pracowano także nad uzyskaniem nowych kolorów futra oraz ich kombinacji. Dziś możemy się cieszyć największą różnorodnością barwną wśród wszystkich ras kotów odmian kolorystycznych jest ponad 670 - jeszcze żadna rasa nie dorównała pod tym względem Persom.

 

Dzisiejszy standard kota Perskiego.

 

Kot Perski zaliczany jest do kotów średnich dużych.Jest kotem krótkim masywny krępy, grzbiet szeroki dobrze umięśniony klatka piersiowa szeroka zarys sylwetki zbliżony do kwadratu łapy niskie masywne zakończone wyrastającymi kępkami włosów pomiędzy palcami.

Głowa duża okrągła z dobrze zaznaczonym stopem czoło wypukłe zaokrąglone.Nos krótki szeroki z otwartymi nozdrzami,policzki wypełnione Mocna broda szczęka prosta i silna. Oczy duże okrągłe otwarte błyszczące, szeroko rozstawione, kolor odpowiadający odmianie barwnej klarowny.

Uszy małe zaokrąglone z pędzelkami włosów wyrastającymi z ucha szeroko rozstawione nisko osadzone. Szyja masywna krótka.

Ogon krótki proporcjonalny.

 

Charakter

Koty Perskie posiadają wyjątkowe charaktery łagodne spokojne zrównoważone, są przyjacielem człowieka. Pers to mało aktywny kot można śmiało określić je jako przemiłe kanapowce. Koty, które nie skaczą po firankach szafkach czy szafach, lubią wylegiwać się na parapecie okiennym jednak z wejściem na niego często potrzebna jest pomoc ze względu na swa budowę. Uwielbiają bliskość człowieka i zabawy z nim, lubią bawić się w chowanego, aportować małe piłeczki lub kulkę z papieru, radością jest zabawa piórkiem na patyczku potrafi wyzwolić prawdziwego łowcę. Ich bardzo spokojne usposobienie sprawia, że dogadują się z innymi zwierzętami zamieszkującymi razem są również bardzo delikatne w zabawie z dziećmi już małe kociątko nie używa pazurków podczas zabawy agresywność u tych kotów prawie wcale nie istnieje, Zdarzają się przypadki agresji jednak jest to cecha osobnicza i niezwykle rzadka.Poprzez wieloletni program hodowlany wyeliminowano znaczenie terenu przez kocury, kotki zazwyczaj mają ciche i krótkie ruje.

Niewątpliwie dużą zaletą tej rasy jest fakt, iż nie są kotami głośnymi ich miauknięcia i pomrukiwanie zawsze towarzyszy przekazywaniu nam informacji chcą coś od nas lub w podziękowaniu za pieszczoty. Uwielbiają być w centrum uwagi lubią być nagradzane chwalone bardzo dużo rozumie i szybko przywiązują się do swojego właściciela. Są inteligentne, choć nieraz uparte potrafią postawić na swoim, umią się obrażać i przepraszać. Doskonale reagują na nasze samopoczucie i nastrój. Dość szybko wyczuwają nasze słabe strony i tak pokierują nami jak jest im wygodnie.

W dużym stopniu na charakter kota i jego relacje z człowiekiem ma wpływ hodowca. To on uczy pierwszego kontaktu z człowiekiem i od niego zależy jak będzie przebiegać dalsza relacja kot i człowiek. Kocięta wychowane w spokoju obdarzone miłością często przytulane pielęgnowane będą zawsze ufne w stosunku do człowieka.

Tu także bardzo ważna jest pielęgnacja by ją zacząć już u hodowcy zazwyczaj większość kotów pozwala na wszystkie zabiegi pielęgnacyjne i nawet zwykła kąpiel nie powoduje stresu jednak jak wszędzie są osobniki przekorne, które na sam widok szczotki potrafią uciekać i przy tych kociętach należy pielęgnację ująć w częsty rytuał konieczny w ich życiu.

Kot Perski to specyficzna rasa, która wymaga naszej pomocy przy tak długim włosie nie jest w stanie dobrze zadbać o swą higienę.

Pielęgnacja kota Perskiego nie jest trudna jednak wymaga systematyczności i konsekwencji.

 

Kocięta dość szybko przyzwyczajają się, iż te zabiegi są koniecznością i z czasem zaliczają je do codzienności dnia. Taki kotek, który z oporem znosi zabiegi pielęgnacyjne musi je mieć przeprowadzane systematycznie małe kocie czeszemy, co dzień nawet, jeśli tego nie wymaga powinien kojarzyć pielęgnację z przyjemnościom a nie ze złem konieczny. Kociaki uczą się poprzez naśladowanie, jeśli mamy kotka, który toleruje czesanie zacznijmy od niego drugi będzie obserwował nauka czesania będzie przebiegała mniej stresowo.

Poprzez częste czesanie i pielęgnacje zostaje zawarta większa wież człowieka z kotem i szybciej przyzwyczaja się do nas. Przyzwyczajając młode kocie do kompania suszenia szczotkowania zaoszczędzimy sobie trudności w dalszym życiu i obustronnego stresu. Koty starsze nie wymagają codziennego czesania wystarcza, co drugi trzeci dzień lub nawet raz w tygodniu ważne jest by włos był utrzymany w odpowiedniej kondycji. Odpowiednio wykąpany kot gdzie używamy szamponu odżywki i antystatyku nie będzie łatwo się kołtunił ani filcował tu należy pominąć okres wymiany włosa w tych okresach czeszemy jak najczęściej zwłaszcza okres wiosenny, kiedy to zimowy włos zostaje zrzucany. Do kompania kotów perskich używajmy profesjonalnych kosmetyków wbrew pozorom nie są zbyt drogie a możemy być pewni rezultatu. Hodowca powinien nam podpowiedzieć, jakich kosmetyków najlepiej używać. Ważne jest by zestaw do mycia był jednej firmy oraz dostosowany do koloru włosa.

Bardzo przydatny jest puder dla kotów, którym posypujemy okolice pachwin paszek brzuszka włos tam jest najbardziej delikatny i skłony do kołtunienia się puder chroni nie tylko przed kołtunkami, ale także zapobiega zabrudzeniu. U dorosłych nie kastrowanych kocurów występuje łojotok u nasady ogona tak zwany kocurzy ogon, te miejsce należy zadbać odpowiednimi kosmetykami i pielęgnacją. Dzięki odpowiedniej dbałości nie przysporzy nam zmartwień. W przypadku kotów kastrowanych ta dolegliwość nie występuje.

By mieć pięknego zadbanego kota zacznijmy od odpowiedniego pożywienia, gdy dostarczymy kotu odpowiednich składników pokarmowych jego włos będzie lśniący jedwabisty piękny Do budowy włosa potrzebne są oleje Omega-3 i Omega-6 kwasy tłuszczowe EPA, DHA, GLS kwas linolowy, cynk oraz wiele innych związków, które znajdują się w dobrych markowych karmach mięsie żółtkach jaj oraz rybach. Tego niestety nie uzyskamy karmiąc naszego pupila tanimi kolorowymi karmami lub odpadkami ze stołu.

Mimo bardzo spłaszczonego pyszczka a w zasadzie jego braku koty te zupełnie dobrze radzą sobie z samodzielnym jedzeniem tu nasza rola powinna się ograniczyć do podawania różnych specjałów i utrzymania czystości w stołówce naszego pupila. Koty jedzą małe ilości, lecz często, powinien mieć stały dostęp do suchej karmy oraz świeżej wody jedzenie mokre podajemy w małych ilościach śniadanie obiad i kolacja resztę uzupełni suchą karmą. W dzisiejszych czasach producenci niektórych karm stworzyli specjalne karmy dla kotów perskich są one wzbogacone w składniki poprawiające kondycję włosa. Nasze mruczki nieraz są kapryśne zmieniają smaki warto nieco urozmaicając menu pamiętając, iż każdą zmianę karmy przeprowadzać należy stopniowo by ustrzec się od przykrych niespodzianek jelitowych.

Jak dobra jest karma widać po kocie odchody są niewielkie prawie bez zapachu a nasz tygrys zadowolony z pięknym długim puszystym włosem, oczy będą miały głębie koloru świecić się będą pięknym blaskiem, a wyczytać z nich będzie można zadowolenie.

Nic nie zastąpi piękna dostojności i przywiązania kotów perskich do człowieka.

Ewa Kozłowska

 

Vanti - Projektowanie Stron Internetowych   |   Wszelkie prawa zastrzeżone © Nanona Cat 2010