Temperament kota perskiego

Poprzez wieloletni program hodowlany rasa ta została pozbawiona większość negatywnych cech została wyeliminowana, w tym także agresji.

Choć zdarzają się wyjątki. Przy nieodpowiedniej hodowli : złe warunki trzymania kociąt, nieodpowiednia socjalizacja lub jej brak , nabyta choroba,za wczesne oddzielenie kociąt od matki, może spowodować nieodwracalne zaburzenia w kociej psychice.


Koty perskie uwielbiają dzieci i zabawę z nimi, lubią być głaskane. Jeśli mają dość natarczywości małego człowieka idą sobie spać w bezpieczne miejsce - niedostępne dla małego domownika. Szybko aklimatyzują się z innymi zwierzętami w domu, są przyjaźnie nastawione tak do człowieka, jak i otoczenia.

Są koty niskopoziomowe - można o nich tak z całą pewnością powiedzieć. Ze względu na swą budowę (krótki zwarty korpus) nie są przystosowane do skocznego trybu życia. Mając tego kota w mieszkaniu możemy być spokojni o firanki i kwiatki, a także inne bibeloty. Nawet drapanie mebli nie jest ich domeną. Z natury to typowe kanapowce, bardzo lubią się wylegiwać. Jeśli nas nie ma w mieszkaniu potrafią większość dnia przespać. Robią się bardziej aktywne, gdy przychodzi czas na zabawę. Każdy pers potrafi biegać za sznureczkiem lub piłeczką, a nawet kawałkiem papierku aportując.

Inną bardzo pozytywną cechą jest brak znaczenia terenu u kocurów perskich. Jeśli się to zdarza to zazwyczaj ogranicza się do kuwety. Wszystkie te pozytywne cechy kocięta nabywają w dobrej hodowli gdzie kotki hodowlane mają zapewniony spokój dobre jedzenie dużo miłości i wszystko czego koty i kocięta potrzebują. Dlatego bardzo ważne jest zapoznanie się w jakich warunkach żyją koty skąd planujemy nabyć kociątko.



Koty perskie to niezwykle intelegentne zwierzęta o wyjątkowo spokojnym charakterze. Przywiązują się do człowieka i rozumieją go, lecz jak wszystkie koty chadzają własnymi drogami.

Koteczka Kinsey w wieku dwóch tygodni

 

 

 

Vanti - Projektowanie Stron Internetowych   |   Wszelkie prawa zastrzeżone © Nanona Cat 2010