Historia Kota Perskiego

O pochodzeniu kota perskiego pisano już bardzo wiele. Niektórzy badacze umieszczają początek rasy w epoce wypraw krzyżowych i zgodnie uznaja ją za jedną z najstarszych kocich ras. Za jego ojczyznę uważa się tereny Turcji i Persji.

Pierwsze zapiski o kotach z dłuższym włosem pochodzą z XVI wieku. Jako pierwszy sprowadził je do Italii włoski podróżnik Pietro Della Vale około 1521 roku. Kilkadziesiąt lat później za sprawą naukowca i podróżnika Nicholasa Claude Fabri de Peirese koty przybyły do Francji.


Inne wersje podają zaś, że koty długowłose zostały przywiezione do Europy przez uczestników wypraw krzyżowych, którzy zachwycili się ich wspaniałym futrem.

Natomiast francuski naturalista de Buffon w swej książce ”Historie naturalne” twierdzi, że pochodzą one z Agory i stąd przyjęta wówczas nazwa angora. Nazywano je również kotami chińskimi, indyjskimi lub rosyjskimi . W Anglii natomiast przyjęła się nazwa koty francuskie, która wzięła się zapewne z faktu, iż do Anglii koty te zostały przywiezione z Francji.

Koty te zaczęły się pojawiać na arystokratycznych dworach stając się symbolem prestiżu i elegancji. Jednak ich wygląd znacznie odbiegał od dzisiejszego standardu. Można by je porównać z dzisiejszym kotem norweskim leśnym lub main coon. Miały obfity ogon, kryzę okalającą szyję i portki. Głowa była okrągła, oczy duże, a nosy proste. Potrafiły same pielęgnować swoje futro zachowując tym samym cechy rasy w pełni naturalnej.

W latach 1871 i 1880 na pierwszych wystawach kotów w Londynie pojawiły się koty długowłose. Pierwszy klub miłośników kotów perskich powstał w 1900 roku w Anglii. Koty te stawały się coraz bardziej popularne. Ich charakterystyczna budowa głowy, spłaszczony pyszczek i wielkie okrągłe oczy przyciągały coraz więcej zwolenników rasy. Wspaniałe długie futro i bardzo spokojny charakter niewątpliwie był i jest do dziś atutem tej rasy.

Następował bardzo szybki rozwój rasy. Powstawało coraz więcej klubów zrzeszających miłośników kotów perskich, którzy poprzez świadomą hodowlę polegająca na odpowiednim doborze par osiągnęli ideał kota perskiego.

Pracowano także nad uzyskaniem nowych kolorów futra oraz ich kombinacji. Dziś możemy się cieszyć największą różnorodnością barwną wśród wszystkich ras kotów - jeszcze żadna rasa nie dorównała pod tym względem persom.

Koty perskie poza wspaniałym fenotypem posiadają także wyjątkowe charaktery. Są łagodne, o wyjątkowo spokojnym i zrównoważonym temperamencie, a także wykazują się niezwykłą inteligencją.


 

Vanti - Projektowanie Stron Internetowych   |   Wszelkie prawa zastrzeżone © Nanona Cat 2010